Reisverslag 2012

KOUKOU EN NOG EENS KOUD IN ROEMENIË

Teruggekomen uit Roemenië willen we graag met u/jullie een stukje delen van wat we deze reis hebben meegemaakt. Ongetwijfeld zullen jullie, via de media, vernomen hebben dat het zeer koud was in vele gebieden met minimum temperaturen tot -45 graden. In de periode dat wij de reis zouden aanvangen vielen er in die nacht maar liefst meer dan 130 doden vanwege de vorst. Toch mochten we ook deze reis de leiding van onze Hemelse Vader zien die het gebed wilde verhoren. Vanuit onze eigen kerk, de Christelijk Gereformeerde kerk Utrecht West, (heel hartelijk dank daarvoor) maar ook vanuit de kerk in Zanesti waar veel gebed was toen ze hoorden dat wij die week naar Roemenië zouden komen, telefoontjes onderweg bevestigden dat nog maar eens meer en meer.

Op het moment dat we dit schrijven, hebben we net een prediking gehoord van Ds. Van Olst uit Mattheus 6:19-34, waar de tekst was: ‘Vertrouwen en zoekt eerst het Koninkrijk God’.
De eerste dag dat we daar kwamen werden we daar gelijk mee geconfronteerd. Een jongeman (en z’n gezin) uit de kerk, waar wij een fietsbedrijfje voor hebben opgezet, hadden het in de maand nov/dec zo slecht dat hij de rekeningen niet meer kon betalen; ook z’n schoonmoeder, die bij hem werkte, niet. En uiteindelijk zelf geen eten had. Maar het dreef hem zo dat hij in z’n werkplaatsje geen uitkomst meer zag en dat hij met z’n schoonmoeder biddend op de knieën viel en God smeekte om hulp. Die zaterdag erna, normaal zou na 14:00 de winkel gesloten zijn, bleef hij toch maar in z’n werkplaatsje en kwam er rond 16:00 een man uit Brasov naar verschillende fietsen kijken.
Diezelfde middag verkocht hij 5 van z’n duurste fietsen aan deze man. De man uit Brasov had betaald, was tevreden en ging weg. Het eerste wat hij deed was z’n winkel op slot doen en de Heere danken voor de uitkomst die hij daarin had gezien. (over vertrouwen gesproken) Hij moest het ons vertellen omdat we net in Nederland een telefoongesprek hadden gehad hoe de Heere uitkomst kan bieden ook in probleem tijden.

NaamloosZelf hebben we gelukkig een goede reis gehad, maar het kan ook zomaar mis gaan. Op één van de bijgevoegde foto’s kunt u zien dat we, na ‘s morgens 50 hele broden gesmeerd en belegd te hebben met stevige knoflook boterhamworst, op weg gingen met 7 mensen naar Crisbav, zo’n 50km van ons vandaan, om daar op een groot zigeunerkamp met vele hongerige kinderen rijk brood en fruit te mogen uitdelen.

Na een zware rit waar we met ons busje 2x in de greppel hebben gelegen zijn we uiteindelijk niet verder gekomen dan het zigeunerkerkje op het kamp. Kees besloot uit veiligheid niet verder te gaan om gevaren te voorkomen. We hebben toen onze dozen met de 700 belegde boterhammen en de dozen fruit in de kerk achtergelaten en de dominee opdracht gegeven dit uit te delen na de kerkdienst.

Naamloos.1Ook hierin mochten we de hand van de Heere zien, want toen we in de greppel lagen werd er eerst gezamenlijk gebeden om te danken dat alles goed afgelopen was en ook om Hem om hulp te vragen voor de situatie waar we in stonden. Wil je wonderen zien? Dan hebben we ze daar gezien, want na 45 minuten kwam er een Duitse Roemeen met een grote tractor aan rijden om ons uit de greppel te trekken, want zelf lukte het ons echt niet. Deze man had ons met z’n eigen auto voorbij gereden en zei dat hij over 45 minuten terug zou komen. Inmiddels had hij vernomen wat ons doel van deze reis was, Kees wilde hem, nadat hij ons eruit getrokken had, iets geven voor alle hulp, maar de man bedankte daarvoor. Hij zei: ‘’jullie doen goed werk en dit is mijn aandeel daaraan’‘.

Na het bezoek aan het kerkje besloten we vanwege het koude, strenge weer terug te gaan en waren 2 uur later weer op ons thuisfront in Zarnesti.

Een dag voor ons om nog lang over na te denken maar wel een dag waar we Gods leiding volop hebben mogen zien.

Kees en Marja den Hertog.